نشان، نشریه‌ی طراحی گرافیک ایران

عضو شبکه‌ی رسانه‌ای بین‌المللی دیزاین (آی .دی.ام.ان) ایکوگرادا

فارسی | English

نشان 41

طراحی معاصر ایرانی

هما دلورای؛ طراح ظرایف پُرقدرت

روشنک کیقبادی

ویرایش متن فارسی: سیاوش صلح‌جو

هما دلورای دو سال پس از انقلاب ۱۳۵۷ در ایران که آغاز دوره‌ای کاملاً متفاوت در تاریخ و فرهنگ ایران است، چشم به جهان گشود. سیاست‌های دولت جدید در تضاد آشکار با سیاست‌های دولت گذشته بود و بسیاری از ایرانیان به یادگیری ضوابط رفتاری شخصی و همگانی جدید پرداختند. از نظر تاریخی و فرهنگی، ایرانیان همواره درشرایطی دوگانه قرار داشته‌اند (یا پیروز بوده‌اند و یا شکست‌خورده، یا سنتی بوده‌اند و یا مدرن) و برای کنار آمدن با این شرایط متضاد به‌طور پیوسته در حال کشمکش فردی و اجتماعی بوده‌اند. همان گونه که نویسنده‌ی ایرانی گلی ترقی در زندگی شخصی خود در ایران به درستی مشاهده می‌کند و می‌گوید، هر ایرانی به طور کلی «در دو جهان متضاد ولی در کنار هم زندگی می‌کند، دو ماهیت وجودی، متناقض و دچار دوگانگی» و این وضعیت را «معضل دوگانگی» و «زندگی در دو جهان» می‌نامد؛ من معتقد هستم از آنجایی که زنان در ایران معاصر باید از قوانین و مقررات فرهنگی و اجتماعی بیشتری پیروی کنند این امر را بیشتر احساس می‌کنند و بیش از مردان، زندگی‌شان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. هما دلورای به عنوان یک زن جوان ایرانی، در چنین محیطی از دوگانگی‌ها کار هنری خود را آغاز کرد و بیشتر آثارش تصویرگر این تضادهاست. 

در سال ۱۳۸۶، دلورای در یک نمایشگاه گروهی به ‌نام «رخصت» که آثار طراحان گرافیک جوان را از نقاط مختلف ایران به نمایش می‌گذاشت شرکت کرد. در بیانیه‌ی نمایشگاه این گروه نوشته شده بود همان گونه که در ورزش‌های سنتی ایران، یک کشتی‌گیر جوان از پیشکسوتان برای ورود به گود تقاضای رخصت (اجازه) می‌کند، این گروه از نسل‌های پیش از خود (و بینندگان‌شان) رخصت می‌طلبند تا دیدگاه‌های هنری خود و نوآوری‌هایشان را در طراحی ارائه دهند. این دعوت‌نامه نه تنها به شیوه‌های طراحی معاصر در ایران نگاهی می‌انداخت، بلکه محلی هم برای شناسایی نسل جدید طراحان زن ایرانی۱ بود در مقایسه با نسل قبلی طراحان که بیشتر مردان بودند.

بیشتر >

روشنک کیقبادی

روشـنک کیقبـادی دارای درجــه‌ی دکــتـرا در رشــتـه‌ی هنــر و تـعــلیم و تربـیــت هنر از دانشگاه کلمبیا در نیویورک و دانش‌آموخته‌ی طراحی گرافیک در هر دو مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد است. او چندین ســال اســتاد رشتــه‌ی ارتبـــاط تصــویری در دانشــگاه ایالتی نیویورک بوده است.  روشنک در مورد هنر و هنرمندان معاصر ایران و بخصوص طراحی و تایپوگرافی می‌نویسد و مقاله‌های او تا به حال در نشریه‌های متعددی از جمله «ای‌آی‌جی‌ای وُیس» و همینطور «دیزاین آبزرور» منتشر شده‌اند و کارهای هنری او در سطح جهانی به نمايش در آمده‌اند. علاوه بر این نوشته‌های دیگر او را در بلاگ «آرت سیرکل» می‌‌توانید بخوانید. roshanakkeyghobadi@yahoo.com

موزه‌ها؛ روایتِ گذشته، ترسیم‌ِ آینده

مجید عباسی

> بیشتر

نظر

موزه با من است؛ بحثی درباره‌ی طراحی گرافیک محیطی و موزه

مهدی حق‌شناس

> بیشتر

پروژه

گنجینه‌‏ی پنهان؛ درباره‏‌ی موزه‏‌ی گرافیک ایران

معراج قنبری

> بیشتر

طراحى امروز

طراحی تجربه‌های فرهنگی غیرمنتظره‌ی شیکاگو

تِنِر وُودفورد

> بیشتر

روبه‌رو ـ ۱

داستان‌گویی با اشیا و نگاره‌ها؛ اِلِن لوپتن، موزه‌ی دیزاین کوپر هیویت، اسمیتسونین

روشنک کیقبادی

> بیشتر

روبه‌رو ـ ۲

موزه‌ی دیزاین زوریخ؛ موزه‌ای برای همه، روبه‌رو با بِتینا ریشتر

مجید عباسی

> بیشتر

مرجع

تصاویر با ما چه می‏کنند؟ داستان موزه‌ی طراحی گرافیک در آمستردام

پگاه احمدی

> بیشتر

آرشيو

آرشیو طراحی گرافیک؛ رویال کالج در لندن

سارا جمشیدی

> بیشتر

گوناگون

موزه‌ی معصومیت

آیشه‌گُل ‌ایزر

> بیشتر

در یک نگاه ـ ۱

موزه‌ی دیزاین مسکو؛ اولین در دیزاین

اُلگا سورینا

> بیشتر

در یک نگاه ـ ۲

مجمع‌الجزایر موزه‌های طراحی گرافیک در ایران

علی‭ ‬بختیاری

> بیشتر